De kranten staan dezer dagen vol met opinies van ‘deskundigen’ over het aanstaande optreden van Willem Holleeder in het TV-programma College Tour, dat wordt gepresenteerd door Twan Huys.

(Opiniepagina papieren + digitale Volkskrant d.d 25 october 2011)

De trammelant rondom de verfilming van de Heineken-ontvoering, de ‘nieuwe’ aanwijzingen van schuld in oude politiedossiers (in het recent verschenen boek De liquidatiedossiers) en de recente ‘herinneringen’ van de kroongetuige Peter la S. in het zgn. liquidatieproces (Passage) maken alles rondom Holleeder en de zijnen onderhand tot een stomvervelende operette. Maar ook het Openbaar Ministerie en de luie en onderbuik behagende media dragen hier hun steentje aan bij.

Let op, ondanks de titel wordt dit geen sarcastisch stukje. Voor de verandering eens. Want wat overkwam mij vorige week? Wachtend op het groene licht stond ik rechts op de dubbele rijbaan om rechtsaf te slaan. Gezellig kletsend met een jongedame van twaalf. Toen ik optrok nam ik de bocht wat aan de ruime kant, waardoor een witte auto links naast mij moest toeteren om mij weer op mijn eigen rijbaan te krijgen. Verder niks, geen botsing, alleen wat schrik bij twee chauffeurs.

Lucia de B. eindelijk voorgoed vrijgesproken en gerehabiliteerd. Zelfs excuses gekregen van Harm Brouwer, baas van het OM. Jarenlange strijd ten einde. Maar waar liggen de scherven nu? Alweer een rechterlijke dwaling van heb ik jou daar. Er is al veel over gepubliceerd en er zal nog wel wat volgen. Het toont aan de incompetentie en naar binnen gekeerdheid van de rechterlijke macht, van de staande maar vooral van de zittende magistratuur. Interessante vraag daarbij is nu of men er ook wat van leert.

Naar aanleiding van de onheilspellende berichten over de bekerfinale Ajax-Feyenoord moest ik denken aan een zondag, onlangs in Deventer. In de late ochtend reed ik de slaperige Hanzeplaats binnen. Ik ging familie bezoeken aan de Brink, het monumentale plein in de binnenstad.

Het is natuurlijk een drama, de dood van Milly Boele in Dordrecht. Maar ook de hele berichtgeving erover was een - afgeleid - drama. Toch wansmakelijk zoals de pers zich dinsdagavond in Dordrecht stond te verdringen bij de afgezette tuin van verdachte Sander V.?

In de NRC van afgelopen zaterdag klaagde de Amsterdamse korpschef Bernard Welten dat hij door zijn meerderen is gemuilkorfd. Dat hij daarom geen zaken kan ‘agenderen’. En dat minister Guusje ter Horst van BZ&K alleen maar met andere bestuurders praat en hem (Welten) nog nooit op de koffie heeft uitgenodigd.

De ministers zou politiechefs maar ‘stoorzenders’ vinden. Zodat Welten daarom zijn contract als korpschef uitdient, maar daarna wat anders gaat doen.

Toen de Nederlandsche Middenstandsbank (NMB) in de jaren tachtig van de vorige eeuw haar nieuwe, spraakmakende hoofdkantoor in A’dam-Zuidoost bouwde, werkte ik daar als beveiligingschef van harte aan mee.

En de periode dat ik in dat nieuwe, o-zo-mensvriendelijke gebouw werkte, deed ik dat ook met veel plezier. Weliswaar struikelde het bankpersoneel voortdurend over de architectuur-toeristen die van heinde en verre op het mirakel afkwamen, maar je had toch maar mooi deel aan dat bouwwonder.