Dat er voor elk criminaliteitsfenomeen tegenwoordig ook een hippe naam wordt bedacht, is weer eens bewezen! Een mens vraagt zich af wie er zich in godsnaam mee bezig houdt?

Dat een fenomeen een naam moet krijgen staat vast; een stoel is een stoel en daarmee basta. Toch kan je de namen tegenwoordig zo gek niet meer vinden. Evenmin is het nog duidelijk wat er precies mee bedoeld wordt.

Vroeger had je ‘diefstal met geweld’ en Jan Modaal achter de buis wist precies waarover het ging. Nu hebben we steaming of het in het nauw drijven van een slachtoffer met een kleine groep (vaak minderjarige) daders om vervolgens persoonlijke bezittingen onder druk (soms met geweld) af te troggelen.

Nog zo een nieuwe term is tigerkidnapping;  gangsters zetten een bediende van een winkel, een post- of bankkantoor onder druk om mee te werken met de roof door zijn familie te gijzelen.

Ik kan me voorstellen dat vele mensen de wenkbrauwen danig fronsen wanneer ze tegenwoordig naar het nieuws luisteren.

Nu hebben we dus ook skimming. De gegevens van de magneetstroken van bank- en kredietkaarten kopiëren via een toestelletje op de bankautomaat, zit duidelijk in de lift. Oplichters die toeslaan, verplaatsen hun toestellen zelfs verschillende keren per dag en brengen ze bij voorkeur aan op automaten aan kleine bankfilialen buiten het centrum.

Soms blijft hun kaartlezer slechts een half uurtje in een automaat zitten alvorens er hem weer uit halen en in een andere verdeler te steken. De politie houdt in dit verband vooral Roemeense (criminele!) bendes in het oog.

Zij zouden er als het ware hun handelsmerk van hebben gemaakt. Het aantal gevallen neemt toe, vooral dan in Brussel. Als hoofdstad gebeuren hier logischerwijs de meeste nationale verrichtingen en het overgrote deel daarvan gebeurt met een bankkaart.

Skimming gebeurt op verscheidene manieren. Meestal wordt in de gleuf van de automaat (waar je bankkaart in komt te zitten) of van het elektronisch slot van een zelfbankruimte een tweede kaartlezer gestopt. De bijbehorende code wordt door een minicamera gelezen, tenzij een persoon tijdens het intikken van de code over de schouder van het slachtoffer meekijkt.

Zo'n shoulder surfer kan ook de 'hulpvaardige persoon' zijn die zijn slachtoffer wil 'helpen' als diens bankkaart in de gleuf van de automaat blijft steken waar een zogenaamde 'Libanese lus' in steekt. 'Tik uw code misschien nog eens in', raadt die medeplichtige aan.

Hij kijkt echter mee en kan later de kaart van het slachtoffer uit de lus halen. De meest gesofisticeerde skimming gebeurt door een leestoestel te verbinden met een registrerend klavier dat boven op het oorspronkelijke klavier van de automaat wordt gekleefd. Voer voor professionals dus! Wie dacht dat enkel cash geld risico’s inhield, is er dus aan voor de moeite. U kijkt maar beter uit wanneer u de volgende keer uw zuurverdiende centen gaat afhalen!