In de NRC van afgelopen zaterdag klaagde de Amsterdamse korpschef Bernard Welten dat hij door zijn meerderen is gemuilkorfd. Dat hij daarom geen zaken kan ‘agenderen’. En dat minister Guusje ter Horst van BZ&K alleen maar met andere bestuurders praat en hem (Welten) nog nooit op de koffie heeft uitgenodigd.

De ministers zou politiechefs maar ‘stoorzenders’ vinden. Zodat Welten daarom zijn contract als korpschef uitdient, maar daarna wat anders gaat doen.

Ik kan wel met Welten meevoelen. Ben je de baas van het grootste politiekorps van Nederland en dan sta je voor je Public Affairs zo’n beetje onder curatele. Dat wringt en is ook armoede. Het is natuurlijk een bestuurlijke reactie op de manier van doen van de vorige generatie politiechefs.

Herinnert U zich nog mannen als Nordholt, Wiarda, Hessing, Brand e.a.? Van die humorloze eikenhouten koppen die te pas en te onpas publiekelijk uit de hoek kwamen met een voelbaar dédain voor ‘de politiek’? Dat waren geen breed opgeleide politiemanagers met gevoel ook voor andermans autoriteit, maar ware ‘heersers’ wier loutere bedrevenheid ‘in het spel’ hen tot die hoogte had gebracht.  

Zo herinner ik mij mijn toenmalige chef Jan Wiarda, die korte tijd Hoofd Beveiliging van de NMB was en die periode vooral benutte om zich voor te bereiden op zijn sollicitatie op de functie van korpschef Utrecht. Naarmate hij verder in de procedure kwam, liep hij steeds meer openlijk te zwaaien met Il principe van Machiavelli.  

Dat vierkante geblaas van die mannen in de media liep natuurlijk de spuigaten uit en terecht hebben burgemeesters en hoofdofficieren van justitie daar toen een einde aan gemaakt.

Tenslotte zijn dat de beleidsbepalers van de politie en heeft de korpschef zich naar hen te voegen. Maar als wij Welten moeten geloven, is die slinger te ver doorgeslagen. Een korpschef is natuurlijk wel dé professional als het gaat om criminaliteitsbeheersing, veiligheid e.d.. Niet slechts de man van de mooie woorden en plannen, maar ook van hoe het écht gaat in de praktijk en wat je eraan zou kunnen doen. Daarover wil ik graag vernemen als burger.  

De gemiddelde politiechef heeft door zijn huidige oriëntatie ook een meer afgewogen visie dan de eendimensionaal gevormde generatie die voorheen de microfoon zocht. En deze weet tegenwoordig ook echt wel zijn/haar plaats in het publieke bestel. Van Welten weet ik natuurlijk dat hij de politiebaas van Amsterdam e.o. is. Maar Utrecht, Den Haag en Rotterdam? Ik heb geen idee eigenlijk.

Dat is niet goed natuurlijk, daar is die post te belangrijk voor. Op die functie moeten geen kleurloze uitvoerders zitten, maar persoonlijkheden die zo nu en dan eens vertellen wat zij zoal tegenkomen in de praktijk en wat zij er van vinden.  

En Welten? Ik zou willen dat hij wat meer de ruimte kreeg om zijn ideeën publiekelijk te ventileren. En ik gun hem nog twee leuke en bevredigende jaren als Amsterdamse politiebaas. Daarna mag hij weg om iets anders te gaan doen. Maar laat hij straks toch vooral met meer vreugde op zijn Amsterdamse tijd kunnen terugkijken, dan nu blijkt in de krant van afgelopen zaterdag.