Ik ben koud gemaakt, lek geschoten, geliquideerd! Het kwam zelfs op het nieuws. Nou ja, mijn collega’s nemen het ernstiger op dan ikzelf, maar gek is het wel.

Je weet dat ik af en toe diensten draai in het Virtuele Politiebureau (VPb), net zoals de meeste jongere collega’s. Dat zijn best leuke klussen: VPb is een prima manier om met mensen in contact te komen die normaal nooit een bureau binnen zouden lopen.

Bezoekers kunnen anoniem blijven (denken ze), en de gebruikelijke terughoudendheid tegenover dienders valt grotendeels weg. VPb-werk levert aardig wat bruikbare intel op over de krochten en steegjes van cyberspace met zijn populatie van fraudeurs, helers, vieze kiddyporn handelaren en ander gespuis.

Nou, afgelopen maandag dus was ik dus met Maureen aan het werk in ons VPb (kom eens langs @ Utrecht-politie in VR.com!), toen een avatar in zwarte trenchcoat binnen liep, zijn ogen verborgen onder een hoed.

‘Hij’ komt op me af, haalt ineens een ouderwets jachtgeweer onder zijn jas vandaan en opent het vuur. Ik kon niet meer reageren: mijn VR headset ging gelijk op zwart. Een alarmtoon die ik nog nooit had gehoord gaf aan dat er iets erg mis was.

Ik kon de verbinding niet meer online krijgen (ik werkte vanuit huis natuurlijk), en na een kwartier prutsen kreeg ik Maureen op haar persoonlijke comdevice en vroeg wat er gebeurd was. Ze was nogal overstuur. “Zati, die gast kwam binnen en schoot je neer. Je moet meteen naar het bureau komen voor een onderzoek. Alle VPb-en in heel Nederland zijn uit voorzorg meteen gesloten.”

Binnen enkele minuten zat ik op m’n hydrobike naar Utrecht. Op het bureau werd ik verwelkomd met een ondertoon van hilarische spanning. Een collega was net omgebracht, al was het maar virtueel. Op dat moment was nog onduidelijk of het op mij als persoon was gericht of op de politie in het algemeen.

Daarna is de opname van wat er gebeurde met cybercops wereldwijd gedeeld. Het blijkt dat die vent een virtuele cop killer is, die sinds drie dagen virtual police stations binnenloopt om daar dood en verderf te zaaien. We zitten hem op de hielen, samen met collega’s wereldwijd, maar als-ie vanuit zo’n failed state opereert hebben we geen effectieve jurisdictie om hem te traceren en vervolgen voor virtuele moord.

Ik zou ‘mijn killer’ graag face to face ontmoeten voor een onderhoudend gesprek en hem dan insluiten. Niets persoonlijks of virtueels hoor, maar gewoon heel fysiek. Ik weet dat het alleen maar bitjes zijn die door glasfiber gaan, maar het grijpt je toch aan. Ik kreeg een verlofdag om bij te komen en een verplichte afspraak met de psycholoog van het opvangteam volgende week. Ik zie je later, watch your back!