Na hongerstakingen en bezettingen van leegstaande huizen en kerkgebouwen, dreigt een nieuw drukkingsmiddel in de Belgische asielprocedure. Steeds meer berichten in de krant rond zogenaamde sans-papiers die op torenhoge kranen klimmen en weigeren naar beneden te komen.

Tenzij… voor een verblijfsvergunning!

Brussels minister van Werk en Economie Benoît Cerexhe zegt dat de nieuwe golf van bezettingen het gevolg is van het uitblijven van een federaal akkoord over asiel en migratie. Wie dus denkt dat de regeringscrisis (wie lag daar precies nog wakker van?) geen gevolgen heeft, heeft het duidelijk bij het verkeerde eind.

Cerexhe krijgt dan weer de wind van voor omdat hij een aantal mensen zonder papieren een arbeidsvergunning heeft gegeven. De topman van de Dienst Vreemdelingenzaken en het kabinet van Minister van Migratie- en Asielbeleid Annemie Turtelboom vermoeden dat die beslissing een rol speelt in de nieuwe reeks van bezettingen.

En zo palaveren we maar verder over wie het heeft gedaan en wat de reden is. Blijft wel dat we hier over mensenlevens praten. Mensen als jij en ik maar toch een beetje anders. Zij hebben immers de pech gehad aan de andere kant van de wereld te worden geboren.

Of het nu voor oorlog, geweld, armoede of geloof is, wanneer een situatie bedreigend is voor het welzijn van jezelf en je gezin, dan wordt je creatief en zoek je oplossingen. Klinkt misschien ongelofelijk cliché maar zo is het uiteindelijk wel.

Al willen we dit tijdens het zeven uur journaal niet geweten hebben; straks is immers sport op tv. De Olympische Spelen en zo; wat een evenement! Daarmee heb ik niet gezegd dat we zomaar iedereen moeten vergunnen; ons huidig systeem is er niet tegen opgewassen.

Een set duidelijke voorwaarden en procedures is wat we nodig hebben. En hoewel die nota al tegen juni beloofd was, bleek hij uiteindelijk midden juli toch af te zijn. Alleen, onze overheid vond het beter die toen niet uit te brengen. Ze wilden immers niet het idee geven beïnvloedbaar te zijn door de straat.

Bovendien zouden op die manier de asielzoekers ‘gewonnen’ hebben. Naast een nota zou dus ook een beetje begrip en menselijkheid, een beetje inlevingsvermogen niet misstaan lijkt me. Ook van de overheid die eigen profilering blijkbaar van groter belang acht…

Dit doet me terugdenken aan een gesprek dat ik recent had met Prof. Marc Cools. De wereld zal misschien nooit vergaan maar beschavingen duidelijk wel. De BRIC-landen; Brazilië, Rusland, Indië en China krijgen het steeds meer voor het zeggen en zullen in de nabije toekomst de wereld regeren. Wat van ons dus hoogst waarschijnlijk de nieuwe derde wereldlanden maakt. Wanneer het tij is gekeerd, bent u dus aan de beurt.

Benieuwd of die Spelen dan nog zo interessant zullen zijn…