Ik heb op het moment drie vakken: inleiding in de rechtswetenschappen, inleiding criminologie en arrest lezen. Dat laatste vak klinkt misschien saai maar ik vind het juist interessant.           

Bij arrest lezen bekijk je een zaak namelijk van begin tot eind. Alles wat in de rechtbank en het hof gezegd is, wordt nog eens herhaald. Daarna komt de advocaat met zijn klacht in het cassatiemiddel en die luidt altijd: ‘schending en/of onjuiste toepassing van het recht en/of verzuim van vormen’.            

Als eerste arrest behandelden we een zaak waarin een man werd achtervolgd, omdat hij er na een stopteken van de politie snel vandoor wilde gaan. Toen hem gevraagd werd waarom hij zo hard weg reed, zei hij: “Ik heb twee kilo speed in mijn auto”. De rechtsvraag in dit arrest was of dat een spontane mededeling was of dat er sprake was van een verhoor. Als dat laatste het geval was, had hij namelijk de cautie moeten krijgen.            

Een dag na dit eerste college arrest lezen, gingen we met de studievereniging naar de rechtbank. We hadden erg veel geluk want er was op dat moment rechtszaak van een poging tot moord. Erg interessant dus.

Maar nog interessanter was dat de rechter bijna vergat om de verdachte te zeggen dat hij niet tot antwoorden verplicht was. Dit was voor ons natuurlijk leuk, omdat we die dag daarvoor net hadden meegemaakt wat er kon gebeuren als je zo’n vormfout maakt. Voor het zelfde geld hadden criminologiestudenten van de VU over vijf jaar hun eerste college over het arrest van deze zaak gehad.