Er is één boek binnen de politie dat je nooit in onze Mediatheek gaat vinden. Het is ook eigenlijk helemaal geen boek maar een Wiki, met een heel speciale inhoud. Ze noemen het ‘de kroonjuwelen’.

Als je dat in het illegale circuit zou brengen loop je in één keer helemaal binnen.

Ik hoorde er voor het eerst over tijdens een les in recherchestrategieën, waarin je leert op welke driehonderd-plus manieren je een crimineel verband langdurig uit de wedstrijd kunt halen. Naast het gewone opsporen, vervolgen en hopelijk ophokken zijn er nog allerlei andere manieren zoals functioneel blokkeren, financieel kortwieken, bestuurlijk inperken, informationeel droogleggen, de reputatie beïnvloeden, de identiteit op allerlei alerteringslijsten zetten, persoonsgericht verstoren en zo nog het een en ander.

Hoe weet je nu welke strategie het meest doeltreffend zal zijn?

Daarvoor is kennis van het criminele bedrijfsproces nodig, of in rond Hollands: je moet het vak van de boef verstaan. Daarvoor is er een kennissysteem waarin naast de oeroude modus operandi van inbrekers, overvallers en dergelijke ook alle nieuwe en onverwachte truuks worden gedocumenteerd.

Je vindt er de meest vernuftige en listige cases, compleet met analyses en beeldmateriaal. Soms zelfs in de woorden van de perps in persoon, die niet doorhebben dat de politie soms meeluistert en –kijkt terwijl zij hun draaiboek doornemen.

Ik kreeg van de leerprocesbegeleider die het systeem voor ons introduceerde toestemming om één casus te beschrijven, omdat er binnenkort sowieso een artikel over in Blauw zal komen. Het ging om een coke-stash in de Amsterdamse haven, die vorig jaar bij toeval werd opgerold. Wat’s kebeurd?

Op een vrijdagavond rijdt een ploegbaas die in de haven werkt zich te pletter op een afrit van de A10. De politie is er snel bij en doorzoekt zijn wallet om te kijken waar het slecht-nieuws gesprek die nacht gaat plaatsvinden. Ze vinden een briefje met aantekeningen en een telefoonnummer, en toevallig slaat een collega daar op aan.

Het gaat om een bekende mid-level cokehandelaar. Binnen enkele uren gaan zoekploegen aan de slag in enkele woningen, maar ook in de petroleumhaven. Daar zien ze bij hun onverwachte aankomst nog net enkele figuren wegrennen. Om een lang verhaal kort te maken: de collega’s treffen een heel geraffineerd (ja!) systeem aan, waarbij vloeibaar gemaakte coke uit een olietanker wordt gepompt naar een geheime cavity die in de oliesilo is ingebouwd.

Die coke is helemaal omgeven door olie en metaal, dus geen haan kraait ernaar tenzij je weet welke van de 23 kranen je moet aankoppelen. Je wilt niet weten hoeveel slangen er tussen zo’n tanker en de wal lopen voor olie, water, brandstof, afval en weet ik wat nog meer. De coke viel nooit op, en zo konden ze bijna duizend liter vloeibare coke opslaan als een prachtige buffer voor de hele Nederlandse markt en ver daarbuiten.

Inmiddels zijn alle olietanks in Europa rapido nagekeken, waarbij nog drie van zulke stashes werden aangetroffen – leeg helaas. Vakmanschap, als je die constructies ziet. Maar wel misdadig.

We hebben als studenten natuurlijk geen toegang tot de hele crimikunde-wiki: daar zitten allerlei levels in. De meest verleidelijke en lucratieve truuks schijnen maar heel beperkt toegankelijk te worden gesteld, vooral de phantom frauds en zo.

Maar zelfs met onze beperkte access kun je er uren in ronddolen, alsof je in een echte game zit. Het is fascinerend: je kijkt naar de gecumuleerde expertise van vele honderden criminele masterminds, tweakers, accountant-nerds, social engineers en gewone street smart oplichters. Stel je voor dat zoiets in de gevangenisbibliotheek zou staan.

Dan zou iedere boef zo nu en dan vrijwillig achter de tralies gaan voor bijscholing, en je telde als wise guy pas mee als je kunstgrepen in het crimikunde-systeem zijn gedocumenteerd. Eeuwige roem en erkenning!