In het oostelijk deel van Sint Maarten ligt boven op een berg het huis van bewaring (HvB) van Sint Maarten. Als de cellen een raam zouden hebben, dan zouden de gedetineerden een super uitzicht hebben over de Caribische Zee en Sint Barth (Frans Caribisch eiland). Op deze locatie met zo’n uitzicht zou je wellicht een geweldig hotel verwachten, maar de werkelijkheid is anders. Het HvB, maar ook de oudere politiecellen zijn op St Maarten niet bepaald een hotel.

Recentelijk is op verzoek van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK) een rapport opgesteld. Twee deskundigen vanuit Nederland hebben de situatie in de politiecellen en het HvB onderzocht. Hieruit blijkt dat in het HvB nog steeds de mensenrechten worden geschonden en de hygiënische omstandigheden sterk zijn verslechterd. De medische intake is er niet of nauwelijks en er zijn zelfs gevangenen die voor hun eigen veiligheid in de isoleercel of in de ziekenboeg worden opgesloten.

Gedetineerden verblijven te lang in de politiecellen. Dit heeft mede te maken door het cellentekort in het HvB (celcapaciteit: 144). De maximale verblijfsduur in een politiecel is 18 dagen. En als de gedetineerde na 26 dagen nog steeds niet kan worden overgeplaatst naar het HvB dan wordt de gedetineerde op bevel van de rechter vrijgelaten. Volgens het Openbaar Ministerie op St Maarten gebeurt dit regelmatig.

Gevangenen krijgen slechts 1 keer per week gelegenheid voor luchten en sport. De medische zorg laat te wensen over, veelal defecte toiletten in de cellen, onhygiënische situaties als schimmel op wastafels en in de keuken. Een gespannen sfeer met kans op mishandeling en intimidatie.

Maar ook zijn er zeker verbeteringen te vermelden. Zo is recentelijk een ‘blok’ politiecellen gerenoveerd. Zo heeft men in deze cellen daglicht, een matras, een goede ventilatie, een eigen toilet en douche. Ook mag men bezoek met in dit blok bezoek ontvangen.

Men heeft voor de renovatie van het HvB en de bouw van een nieuwe afdeling van het HvB de komende tijd 3,2 miljoen euro uitgetrokken. Als ik het een en ander zo lees, kan ik me niet voorstellen dat deze situatie sinds de verzelfstandiging van St Maarten (10-10-2010) zo achteruit is gegaan, sterker nog, ik weet zeker dat het niet zo is. In de jaren vóór de verzelfstandiging van St Maarten, was de situatie in de politiecellen en het HvB ook al zo, misschien zelfs nog wel slechter.

De Nederlandse politici die nu zo hard lopen te roepen dat het hier in de Nederlandse Caribbean allemaal zo slecht gaat, moeten eens goed nadenken hoe het allemaal zo gekomen is. In de tijd dat St Maarten nog tot de Antillen behoorde, heeft Nederland kennelijk niet de behoefte gehad om zich er druk over te maken. Maar sinds 10-10-2010 moeten ze overal wat van vinden en vertellen ze maar al te graag hoe het moet. Als de Nederlandse politiek zich zo sterk maakt voor de rechten van de mens, zijn ze dan al die jaren blind geweest? Of is het nu gewoon makkelijker om naar een ander te wijzen dan destijds jezelf kritisch te beoordelen. Ik noem dat ‘boter op je hoofd’. Maar ja, wie ben ik?!